Sep 5 2011

Voor bijrijders…

Bent u een bijrijder?
Heeft u een camera bij de hand?
Duurt de rit nog lang?
Heeft u tijd genoeg om te experimenteren?
Weet de chauffeur de weg?
U hoeft dus niet continu op een wegenkaart (of tomtom of google maps) te kijken?

Dan is de kans vrij groot dat de verveling toeslaat. Maar wees niet getreurd, ik heb dé oplossing!  Volg deze stappen en de rit is voorbij voordat u het doorheeft…

1. Pak uw camera
2. Zet ‘m aan :-)
3. Kies een sluitertijd tussen de 1/8ste en 1/30ste van een seconde (afhankelijk van de snelheid van het voertuig, zie volgend punt)
4. Zorg ervoor dat uw onderwerp niet te dichtbij en niet te ver weg is (dichtbij = relatieve snelheid te groot, ver weg = relatieve snelheid te langzaam, zoomlens gebruiken dus, want dan bepaalt ú min of meer de snelheid. Echt!)
5. Zet de autofocus op continu. Als het goed is blijft de camera de focus aanpassen op het onderwerp wat u als eerste heeft bepaald toen u de ontspanknop half heeft ingedrukt. Dit verschilt misschien per camera, maar als u verstandig bent geweest en een Nikon heeft aangeschaft werkt het zo :-)
6. Trek de camera mee met uw onderwerp. Bv: U ziet een boom, u focust op de boom, u probeert de boom in hetzelfde scherpstelgebied te houden als de initiële focus en u trekt de camera mee, zodat de boom eigenlijk niet van positie verandert in de zoeker. Dat is meetrekken.
7. Daardoor houdt de camera de focus op het onderwerp (door de continue autofocus, omdat de afstand tussen de boom en de camera natuurlijk wel verandert. Zonder continue autofocus verschuift de afstand tot uw scherpstelpunt en dus de scherpte). En door de snelheid van het voertuig en het meetrekken van de camera (= ook snelheid), gecombineerd met de iets langere sluitertijd, krijgt de achtergrond ook snelheid en bewegingsonscherpte, terwijl het onderwerp scherp blijft! Tenminste, dat is mijn theorie.
8. Als je dat een paar honderd miljoen triljoen keer probeert zou u iets zoals dit moeten kunnen krijgen:

Alles is wazig, onscherp, gekrast door de snelheid van het voertuig. Maar mijn boomstam is scherp, als enige!

Is dat cool of niet? Ik vind van wel!!!!

De instellingen:
Nikon D3
A-mode
A: f/10
S: 1/15 sec
24-70 f/2.8 @ 48 mm
iso 100


Sep 3 2011

Available light = good, Flash = bad?

Ik heb een grote waardering voor fotografen die met flitslicht strakke foto’s kunnen maken. En dan bedoel ik fotografen die her en der softboxen, paraplu’s, snoots, nog meer softboxen en andere flitslichtbronnen zo weten te plaatsen dat ze of een perfect uitgelichte (of perfect belichte? – Nee, belichting doet je camera met diafragma, sluitertijd en iso-waarde, uitlichten doe je met de lichtbronnen) foto maken of die lichtbronnen zo weten in te stellen en te plaatsen dat je niet eens doorhebt dat er flitslicht gebruikt wordt. Erg knap, erg moeilijk en dus een vak apart. Maar laten we wel wezen, een spontane foto zal het nooit worden. En daar gaat het ook niet om met dat soort foto’s en lichtopstellingen.

Als je flitslicht gebruikt via je opzetflitser (of reportageflitser) is het een ander verhaal. Je kan het niet sturen qua richting, het neemt af in intensiteit van voren naar achteren (logische eigenschap van licht, maar je moet het niet vergeten), het is vlak licht en je mag hopen dat er niet iemand met een wit shirt voorin je compositie staat. Gelukkig kan je met de camera’s van tegenwoordig dit soort ‘vies’ flitslicht best vaak vermijden door de absurd hoge iso-waardes, alhoewel je er soms niet aan ontkomt.

Fotografie is schrijven met licht, letterlijk, en wat voor licht dat dan ook is maakt niet uit. Maar fotograferen met het licht wat er op dat moment is (available light) is wel het puurst. Zoals het is ontstaan. En ik ben van mening dat dat toch de mooiste foto’s oplevert. Of in ieder geval echte foto’s. Of moet ik nog groeien? Wordt vervolgd!


May 12 2010

Reportage fotografie

Dilemma.
Als je een reportage maakt, mag je dan je foto’s bewerken? En zo ja, hoe ver mag je daarin gaan?

Moeilijk vraagstuk. Of misschien ook niet. Voor mij is het vrij helder: Maak je een reportage en moet dat de werkelijkheid weergeven, omdat je het als nieuwsitem aanbiedt, dan NEEN. Niet bewerken. Ach, misschien een beetje contrast toevoegen, kan geen kwaad, verandert de werkelijkheid niet. Is niet erg toch? Tijdens het ontwikkel- en afdruktijdperk deed men dat ook, contrasten beheersen. Maar hier ga je al…
Wanneer ga je wel te ver? Ik heb in een ander blogitem al een keer het voorbeeld van extra rook tijdens het bombardement van Libanon aangekaart. Dat is NOT DONE. En terecht. Met een vliegtuigcrash ga je ook geen extra slachtoffers toevoegen of een vleugel eraf photoshoppen, omdat dat meer dramatiek oplevert.
Maar als je iets wilt verduidelijken zonder dat je het puur als nieuws brengt dan zie ik er geen problemen in. Vandaar dat ik onderstaande foto even lekker onder handen heb genomen! Waarom? Omdat de foto daardoor meer hetgene wat ik wil laten zien onder de aandacht brengt. En aangezien ik dit niet voor een krant, nieuws website of iets anders ‘officieels’ heb gemaakt kan ik lekker m’n eigen gang gaan. En laten we wel wezen, echt onnatuurlijk is het niet geworden. Maar het laat wel precies zien wat ik wil uitstralen en zeggen met de foto. Gelukkig dat ik zelf de redacteur ben van dit blog en mezelf dus niet op de vingers hoef te tikken.

Bah!

Nikon D200
A-stand
A: f/5
S: 1/80 sec
18-200 f/3.5-5.6 @ 46 mm (=69 mm)
iso 320


Apr 15 2010

Locaties

Altijd leuk om dezelfde locatie op verschillende tijdstippen te fotograferen. Soms door het licht of soms door de activiteit. In dit geval door de activiteit, want het licht is min of meer hetzelfde.
Tegenlicht! Ik ben een groot liefhebber van tegenlicht. Waarom? Omdat het het beeld mysterieuzer maakt. Schaduwen. Lichtkransen. Overstraling. Grote contrasten. Heerlijk niet netjes! Maar het brengt veel meer sfeer in het beeld. Niet alles wordt verlicht en dat is een stuk spannender. Veel zwart en veel wit, dat is het wel in deze foto’s. Daarom zijn ze ook zwart/wit. Logisch niet?
Onderstaande foto’s zijn beide in de Bakkerstraat te Utrecht gemaakt. De ene op zaterdag, begin van de middag, de andere op maandag, eind van de ochtend. Voor degene die de juiste foto bij de juiste dag weet te plaatsen is er een mega gigantische prijs te winnen!

Nikon D200
A-stand
A: f/8
S: 1/60 sec
18-200 f/3.5-5.6 @ 95 mm (=142 mm)
iso 100

Nikon D200
A-stand
A: f/8
S: 1/750 sec
18-200 f/3.5-5.6 @ 18 mm (=27 mm)
iso 200


Apr 11 2010

The Mosquito coast (2)

Zoals in het vorige blog-item al aangegeven: Een zonsondergang zonder wolken kan ook wel heel mooi, sfeervol zijn. Persoonlijk vind ik al die gele, oranje en rode kleuren mooi om te zien, alleen fotografisch raak ik snel m’n interesse in dat soort foto’s kwijt. Waarom? Het zegt niet zoveel. Voor jezelf wel (oooh, wat was het toch mooi daar!), maar ja, dat is het dan wel. Waarom post ik dan zo’n item? Nou, om te laten zien wat er nodig is om een mooie, sfeervolle zonsondergang te fotograferen.
Maar ik wil ook laten zien dat een zonsondergang die relatief ‘saai’ is erg mooie plaatjes kan opleveren. Juist door het gebrek aan kleuren. Je beeld wordt meer sereen en dat is een mooi streven in de fotografie. Het verschil met de ‘saaie’ foto in voorgaand blog-item is dat deze sfeer heeft. Qua compositie is ie ook een stuk beter. En dat is toch een stuk belangrijker dan alle kleuren, hoe mooi ze ook kunnen zijn, die een zonsondergang kan leveren. Want sfeer creëer je zelf, door locatie, compositie, licht, belichting en standpunt. Of er nou wel zon en/of wolken zijn of niet.

Nikon D200
A-stand
A: f/5.6
S: 1/80 sec
17-55 f/2.8 @ 28 mm (=42 mm)
iso 100


Apr 11 2010

The Mosquito Coast

Het fotograferen van een zonsondergang kan heel mooi zijn. Kan dus. Is niet altijd zo. Soms is het gewoon saai! Waarom? Omdat het heel erg afhangt van wat voor soort lucht er is. Gespecificeerder: Wat voor soort wolken er aanwezig zijn. Kijk eens naar onderstaand voorbeeld:

Eerst even de instellingen:
Nikon D200 op statief
Manual
A: f/14
S: 1/4 sec
17-55 f/2.8 @ 35 mm (=52 mm)
iso 200

Best een saaie foto. Geen wolken zoals je ziet. Zon zo goed als onder. Gaap. Boring. In dit geval dan (volgende blog laat zien dat het ook erg sfeervol kan zijn, een koele zonsondergang). Maar dit is niet iets wat je associeert met een zwoele zonsondergang.

Maar als je geluk hebt en er zijn wolken, maar ook weer niet zoveel zodat al het licht geblokkeerd wordt, dan krijg je iets heel anders. Onderstaande foto is met min of meer dezelfde instellingen gemaakt, op min of meer het zelfde tijdstip en op min of meer precies dezelfde plek, wel een andere lens, maar dat maakt voor de sfeer niet uit:

Instellingen:
Nikon D200 op statief
Manual
A: f/14
S: 1/4 sec
12-24 f/4 @ 12 mm (=18 mm)
iso 200

Beide foto’s zijn niet bewerkt. Witbalans is ook zo goed als gelijk.

Groot verschil. De kleuren! De sfeer! En er waren maar 2 dingen hetzelfde in beide foto’s: het stukje land en de muggenfamilies die wakker werden.


Apr 8 2010

De Toerist (2)

Toeristen, het blijft een raar volk. Ik moet eerlijk zeggen dat ik me af en toe ook wel een beetje schaam als ik met m’n camera op de borst door een stad loop waar ik op dat moment op vakantie ben. ‘Hey, een toerist!’ hoor je ze denken. Misschien komt het door de grootte van de camera (ben tenslotte een professionele fotograaf en dus is mijn camera over het algemeen net wat groter dan de gemiddelde camera die de gemiddelde toerist om heeft), of misschien wel doordat ik niet als toerist fotografeer, maar als fotograaf en daardoor niet als fotograferende toerist gezien wil worden.
Ik weet eigenlijk niet zo goed waarom. Ik maak ook zeker wel toeristische kiekjes, natuurlijk wel! En ik pretendeer ook zeker niet dat ik de fotograferende toeristen wel even zal overtreffen met mijn foto’s. Maar wat wel waarschijnlijk is, is dat ik anders kijk naar de dingen die ik wil fotograferen. Ik laat bijvoorbeeld m’n partner wel eens stoppen, omdat ze anders m’n beeld in loopt. Of ik loop snel vooruit zodat ik dat niet hoef te zeggen :-)

Of ik ga gewoon heel ergens anders staan. Zo ook bij onderstaande foto. Leuk voor mensen om met een wacht van een paleis op de foto te gaan. Leuk voor de mensen, maar niet voor de wacht lijkt mij. Die moeten toch wel redelijk ziek worden van al die fotograferende toeristen, elke dag weer. En daarom maak ik de foto zo:

Stom voor het vakantiealbum, maar ach, dan maar een extra foto erin van je partner die de barbecue per ongeluk in lichterlaaie zet!

De L-compositie, een vormgevingsstijl, werkt hier goed. Hier is het natuurlijk een verticaal gespiegelde L. Door de kijkrichting van de wacht heb je ruimte nodig aan de linkerkant van de foto. En die is er.


Mar 31 2010

Sfeerverhogend

Een tijdje geleden liep ik met m’n camera door een park hier vlakbij. Het was die ochtend behoorlijk mistig. Van die dikke stroperige mist, heerlijk. Ik kwam daar een vrouw met een hussie honden tegen en zij begon een praatje met mij. ‘Zo, lekker aan ‘t fotograferen? Wel jammer dat het zo mistig is hè, dan kan je zeker helemaal geen mooie foto’s maken? Au contraire!’, riep ik (als ik de kans krijg om die uitroep te gebruiken zal ik het zeker niet laten), ‘Dit is voor mij fantastisch fotoweer!’
En dat is ook zo. Mist kan zeer sfeerverhogend werken. Foto’s worden lekker duister, het geeft een mooie natuurlijke vervaging. Deze boom hieronder zou ik anders nooit hebben gefotografeerd, want dan is het maar een boom. En nu is het toch wel wat meer geworden dan zomaar een boom. Vind ik. De mevrouw met de honden vindt van niet denk ik…


Mar 29 2010

Bewust bewegen

Tijdens mijn afstudeertraject op de fotoschool heb ik gekozen om een serie te maken met bewust bewogen (= dus onscherpe) beelden. Klinkt simpel, niet? Autofocus uit, klein diafragma voor een langere sluitertijd om de beweging vast te leggen en maar schudden met de camera.

Nou, dat is behoorlijk lastig om te doen! De eerste dagen kwam er geen zinnig beeld uit de camera. Je kon niet eens zien wat er gefotografeerd was. Strepen, gekke lijnen, ondefinieerbare objecten. Troep dus! Maar na een week deze ‘techniek’ toegepast te hebben werden de beelden steeds interessanter. Je krijgt er een soort ‘feeling’ voor. Je leert te weten wat werkt en wat niet. En dat is raar. Want foto’s moeten toch scherp zijn? Anders zijn ze toch mislukt? NEEN! Dat is niet zo. Fotografie is het maken van een beeld dat een emotie, een zienswijze, een persoonlijke invulling van wat de fotograaf ziet of wil zeggen, moet weergeven. Fotografie hoeft geen eenduidige verslaglegging van de werkelijkheid te zijn. Dat kan wel (als je nieuwsfotograaf bent moet je wel puur verslag leggen, anders ga je de realiteit manipuleren), maar het is ook zoveel meer! Na maanden oefenen heb ik een foto gemaakt waarin alles samenvalt en het bewust onscherpe beeld naar mijn idee een extra dimensie, uitstraling en emotie meekrijgt wat verloren zou zijn gegaan als het een nette, scherpe foto zou zijn geworden. Niet iedereen is het hiermee eens en dat is maar goed ook (het geldt ook maar voor een beperkt aantal foto’s), want anders zou iedereen hetzelfde denken en zou creativiteit aan regels gebonden zijn. En dat is funest voor… juist: Fotografie!

Hier de foto:


Mar 29 2010

Welkom!

Welkom iedereen op mijn fotoblog. Hier zal ik regelmatig foto’s en artikelen plaatsen die met fotografie te maken hebben. En dat kan een foto zijn, een werkwijze, een interessante link etc.

Laat ik beginnen met iets wat me laatst is overkomen: Het winnen van een Award! Tijdens de 5e Black & White Spider Awards heb ik voor deze foto een ‘honorable mention’ award gewonnen in de categorie portretten:

Erg prettig om op zo’n manier gewaardeerd te worden. Mooi jurypanel (Magnum, Sotheby’s…), goede competitie, smaakt naar meer dit!