Feb 24 2011

Wanganui River Road

Je hebt nogal veel mooie wegen in Nieuw-Zeeland. Niet qua aanleg, want ze zijn hobbelig met gaten erin en ‘bumps’ die je pas merkt als je met je hoofd in het slaapgedeelte van de campervan vastzit en kan zien wat voor troep je er allemaal wel niet in hebt gepropt.
Ik heb het over bepaalde routes. En sommigen daarvan zijn echt magnifiek, wonderschoon en adembenemend! Op het zuidereiland zijn we al zeer verwend (dank Lonely Planet), maar in het noorden weten ze ook van wanten.
Gisteren heeft m’n geweldige vrouw de Wanganui River Road gereden. En wat een rit was het! Met een gemiddelde snelheid van 30 km/u hebben we 3 uur over een afstand van ongeveer 80 km gedaan. Voor de rekenaars: We zijn een paar keer gestopt en af en toe konden we wel 45 rijden!
De weg volgt zo’n beetje de hele rivier. Soms rijd je er vlak langs, soms kijk je meters naar bedenen om te zien hoe de rivier zich een weg meandert door het ongelooflijk groene, bos- en plantrijke natuurpracht.

Het enige wat ik daar niet gezien heb zijn Hobbits. Misschien komt het omdat ze niet zo groot zijn en ze zich liever niet aan Mensen laten zien, maar als ze ergens wonen, wonen ze hier. Geen twijfel mogelijk.


Feb 20 2011

Campervan

We leven nu al bijna 3 weken in de campervan. Aan ‘t begin wist ik niet wat ik ervan moest verwachten. Een beetje leven in een soort bus, tja… Maar toen ik ‘m voor het eerst zag, met alle faciliteiten aan boord, geloofde ik het meteen: dit is de manier om door dit land te trekken.
Je bent vrij, je kan gaan en staan waar je maar wilt, je hoeft vooraf geen plekkies te reserveren en dus kan je per dag beslissen wat je gaat doen en waar je heen gaat.
Aangezien ik geen rijbewijs heb (sorry lieve vrouw), heb ik een paar taken in de campervan: Op de route letten, Circe bezighouden als ze wakker is en foto’s maken. En de laatste 2 gaan me behoorlijk goed af. Ik heb een aantal technieken om onze lieve dochter de moeilijke laatste stukken door te helpen (gekke bekken trekken, rare conversaties in een nog onderontwikkelde taal voeren en vooral veel aandacht en snoepjes geven) en technieken voor foto’s maken ontwikkeld.
En dat laatste kan best moeilijk zijn. Je moet anticiperen op doorkijkjes, het gehobbel en de snelheid van de campervan, paaltjes, vieze ruiten en de chauffeur die te pas en te onpas je raam dichtdoet als je er met je lens of halve hoofd uithangt.
En je kan ook niet overal stoppen, want dan sta je continu stil, dus heb ik al aardig wat foto’s uit ons rijdend huis gemaakt.

Daarom hier een zeer kleine selectie van wat foto’s van de laatste 2 dagen gemaakt uit of door ramen van onze campervan heen.

Campervan baby, nooit gedacht dat ik je zo zou waarderen!


Feb 18 2011

Geen Scheveningen

Titel zegt genoeg. Wat een mooi stukje strand hebben wij vandaag bezocht. Geen hond te bekennen op het strand! Niet te geloven…
Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik een kwartier lang me helemaal groen en geel heb geërgerd, omdat een meter naast ons een oud echtpaar ging zitten op een steen. Honderden meters strand helemaal leeg en wat doen ze? Ze gaan op een meter van ons af zitten! Vlak voor m’n fototas! Met water! Waar is het respect gebleven denk ik dan… Gelukkig waren ze heel rustig en ik heb geen woord uit hun monden horen komen. Dus nationaliteit onbekend, maar ik gok op de Duitse :-)

Al met al was dit zwaar relaxen en Circe gedroeg zich als een echte strandjutter en was uitermate vrolijk. En je mag af en toe best relaxen op vakantie toch?


Feb 18 2011

Geen berg!

Al dat natuurgeweld hier, het is echt niet normaal meer! En ik ben echt niet de enige die dat denkt. Overal zie je hussies mensen met kleine camera’s, iets grotere, telefooncamera’s, Nikon’s, Canon’s, super telelenzen, 2 camera’s om de nek, mensen die flitsen als de zee fotograferen, van alles dus!
En dan denk je wel eens als fotograaf zijnde ‘wat de F***!’ Dat zullen ze ook zeker van mij denken. En waarom verkopen ze nog ansichtkaarten denk je dan…  Of andersom waarom maken mensen nog foto’s van dit geweldige land als je zo’n beetje alles wat hier is al als foto kan kopen?
Omdat iedereen natuurlijk zijn eigen foto’s wil laten zien, in een boek wil plakken met vrouw of man op voorgrond bij een mooie berg, meer, geiser, monument of rivier.
Ik doe dat ook, behalve het geposeer, en het is ook logisch dat dat gebeurt. Het is iets wat je niet kan laten.
Maar als fotograaf zijnde wil je meer, anders, eigen visie en geen ansichtkaarten maken. Daarom hieronder een paar foto’s die ik maak met de toeristenbril af  en de sfeerbril op. En ik merk dat ik dit steeds vaker doe hier, buiten de verplichte foto’s om.

Want laten we wel wezen, die ansichtkaartenfoto’s moeten ook gemaakt worden, anders wordt het wel een beetje een raar vakantiealbum.


Feb 17 2011

Pannenkoeken en spuitgaten

Echt opmerkelijk de natuur hier in Nieuw-Zeeland. Belachelijk wat hier allemaal is. Belachelijk mooi dus. Rijd je lekker langs de kust, zie je al allemaal fantastische dingen. Maar stop je bij de zeer toeristische ‘Pancakes rocks & blowholes’ dan word je gewoon gek! Ik wel. Niet alleen door de pracht van dit natuurfenomeen (kan het niet uitleggen wat het is, maar het is een google waard zeg maar), maar deze keer voornamelijk door het geluid wat dit voortbrengt. KLAP! Diepe harde klappen als er water tegen de rotsen slaat daar. KLAP! BENG! Liters en liters water die door smalle openingen worden geperst en slaan tegen rotsen. Kllllllapppp! En dan is daar ergens een soort uitlaatklep, de chimney, die waterdamp metershoog de lucht in schiet. De foto hierbij is maar een beetje een slappe zucht. Het gaat nog vele malen hoger! Deze keer is het niet het zicht wat het zwaar indrukwekkend maakte, maar vooral het geluid.
Maar ja, het is een fotoblog dit, geen podcastradiosoundwavespeakerherrieblog.


Feb 17 2011

Sunset beach

Heerlijk om vanuit de campervan camera + statief + bier te pakken en dan binnen 1 minuut op het strand te staan om een zonsondergang te fotograferen.
Wat hou ik toch van die (semi)natuurcampings! Al die vakantieparken met keurig getrimde haagjes, recepties waar altijd iemand zit en schone toiletten (tja :-)), ik weet het niet. Ik beleef het meeste plezier aan campings waar je zo de natuur in loopt. En helemaal als je ‘s avonds de zee hoort klotsen en rollen. Om vervolgens na wat slaap met je koffie over het eindeloze water te kunnen kijken. En je dan niet meteen een moeder hoort gillen tegen haar zoontje dat hij dit of dat niet of wel mag of moet doen. Of van die kerels met badjassen en slippers naar de douches te zien lopen. Nee, dan gil ik liever tegen m’n eigen kind dat ze ook moet komen kijken naar de zee.

Lokken met appelsap en een hele grote zandbak. Want anders komt ze natuurlijk niet…


Feb 17 2011

Picknick

Picknicken kan je ook in Nieuw-Zeeland. Echt! Zoals hier bijvoorbeeld. Op de een of andere manier smaakt alles net wat lekkerder dan… zelfs een simpel eitje. O ja, voor mensen die denken dat het koud was (Circe heeft een vestje aan, mocht niet uit!!), dat was het heus niet! Heerlijk zonnetje en een graad of 24 denk ik. Genieten? Dacht het wel!


Feb 16 2011

HeliKees

Ik heb zo’n ongelooflijke hekel aan vliegen… En wat doe ik? Ik ga op vakantie naar Nieuw-Zeeland! Als je dan toch moet vliegen, waarom niet meteen zo ver mogelijk? Dan heb je dat maar gehad.

En als je hier toch bent, moet je dan stoppen met vliegen?

Dat kan ik je vertellen. Niet stoppen! Meer vliegen!!! Ik, als non-flying dutchman (sorry Dennis Bergkamp, jouw tijd is vervlogen) heb gevlogen zonder dat dat echt moest. In een helicopter. En… ik heb genoten! Erg genoten. Jammer dat vrouw en kind niet mee konden, maar toch. Een geweldige vlucht over de 2 grote gletsjers van Nieuw-Zeeland. Geweldig! Indrukwekkend!

En dit is wederom een van de dingen waarom ik het hier zo geweldig vind… Als ik vrijwillig ga vliegen moet daar een hele goede reden voor zijn. En de reden is… het fabuleuze landschap van Nieuw-Zeeland!


Feb 16 2011

Ochtendlicht

Vroeg opstaan op vakantie? Wel zeker! Ochtendlicht is het mooiste licht wat er is. Zeker als je ook nog eens een prachtig landschap om je heen hebt. Ik heb geen wekker gezet, maar zat wel om 6.45 lekker foto’s te maken in de vroege zon. Hoe erg lekker wil je wakker worden? Beetje balen dat ik zelf koffie moest zetten, naar bankje lopen, koffie halen en weer teruglopen :-)

Hoop dat we snel weer een plekje langs de kust vinden met zonsopgang, maar dat kan wel even duren aangezien we nu de westkust aan ‘t berijden zijn. Want ook hier gaat de zon op in ‘t oosten, terwijl ie wel van rechts naar links langs de hemel loopt. En dat vind ik dan weer gewoon geinig!


Feb 12 2011

Ik hou van duidelijke namen

Ik ben geen schrijver en zal het nooit willen worden. 3 pagina’s nodig moeten hebben om iets te duiden, nee, niets voor mij, ik krijg er de kriebels van. Duidelijk moet het zijn. In 1 of een paar woorden. En dat kunnen ze hier in Nieuw-Zeeland best goed. Zie onderstaand voorbeeld. Raad maar eens hoe ze dit gebied hebben genoemd… Hier de foto, eronder het antwoord. Heerlijk duidelijk!

Dit gebied heet…. Mirror Lakes!!