Sep 5 2011

Voor bijrijders…

Bent u een bijrijder?
Heeft u een camera bij de hand?
Duurt de rit nog lang?
Heeft u tijd genoeg om te experimenteren?
Weet de chauffeur de weg?
U hoeft dus niet continu op een wegenkaart (of tomtom of google maps) te kijken?

Dan is de kans vrij groot dat de verveling toeslaat. Maar wees niet getreurd, ik heb dé oplossing!  Volg deze stappen en de rit is voorbij voordat u het doorheeft…

1. Pak uw camera
2. Zet ‘m aan :-)
3. Kies een sluitertijd tussen de 1/8ste en 1/30ste van een seconde (afhankelijk van de snelheid van het voertuig, zie volgend punt)
4. Zorg ervoor dat uw onderwerp niet te dichtbij en niet te ver weg is (dichtbij = relatieve snelheid te groot, ver weg = relatieve snelheid te langzaam, zoomlens gebruiken dus, want dan bepaalt ú min of meer de snelheid. Echt!)
5. Zet de autofocus op continu. Als het goed is blijft de camera de focus aanpassen op het onderwerp wat u als eerste heeft bepaald toen u de ontspanknop half heeft ingedrukt. Dit verschilt misschien per camera, maar als u verstandig bent geweest en een Nikon heeft aangeschaft werkt het zo :-)
6. Trek de camera mee met uw onderwerp. Bv: U ziet een boom, u focust op de boom, u probeert de boom in hetzelfde scherpstelgebied te houden als de initiële focus en u trekt de camera mee, zodat de boom eigenlijk niet van positie verandert in de zoeker. Dat is meetrekken.
7. Daardoor houdt de camera de focus op het onderwerp (door de continue autofocus, omdat de afstand tussen de boom en de camera natuurlijk wel verandert. Zonder continue autofocus verschuift de afstand tot uw scherpstelpunt en dus de scherpte). En door de snelheid van het voertuig en het meetrekken van de camera (= ook snelheid), gecombineerd met de iets langere sluitertijd, krijgt de achtergrond ook snelheid en bewegingsonscherpte, terwijl het onderwerp scherp blijft! Tenminste, dat is mijn theorie.
8. Als je dat een paar honderd miljoen triljoen keer probeert zou u iets zoals dit moeten kunnen krijgen:

Alles is wazig, onscherp, gekrast door de snelheid van het voertuig. Maar mijn boomstam is scherp, als enige!

Is dat cool of niet? Ik vind van wel!!!!

De instellingen:
Nikon D3
A-mode
A: f/10
S: 1/15 sec
24-70 f/2.8 @ 48 mm
iso 100


Mar 29 2010

Bewust bewegen

Tijdens mijn afstudeertraject op de fotoschool heb ik gekozen om een serie te maken met bewust bewogen (= dus onscherpe) beelden. Klinkt simpel, niet? Autofocus uit, klein diafragma voor een langere sluitertijd om de beweging vast te leggen en maar schudden met de camera.

Nou, dat is behoorlijk lastig om te doen! De eerste dagen kwam er geen zinnig beeld uit de camera. Je kon niet eens zien wat er gefotografeerd was. Strepen, gekke lijnen, ondefinieerbare objecten. Troep dus! Maar na een week deze ‘techniek’ toegepast te hebben werden de beelden steeds interessanter. Je krijgt er een soort ‘feeling’ voor. Je leert te weten wat werkt en wat niet. En dat is raar. Want foto’s moeten toch scherp zijn? Anders zijn ze toch mislukt? NEEN! Dat is niet zo. Fotografie is het maken van een beeld dat een emotie, een zienswijze, een persoonlijke invulling van wat de fotograaf ziet of wil zeggen, moet weergeven. Fotografie hoeft geen eenduidige verslaglegging van de werkelijkheid te zijn. Dat kan wel (als je nieuwsfotograaf bent moet je wel puur verslag leggen, anders ga je de realiteit manipuleren), maar het is ook zoveel meer! Na maanden oefenen heb ik een foto gemaakt waarin alles samenvalt en het bewust onscherpe beeld naar mijn idee een extra dimensie, uitstraling en emotie meekrijgt wat verloren zou zijn gegaan als het een nette, scherpe foto zou zijn geworden. Niet iedereen is het hiermee eens en dat is maar goed ook (het geldt ook maar voor een beperkt aantal foto’s), want anders zou iedereen hetzelfde denken en zou creativiteit aan regels gebonden zijn. En dat is funest voor… juist: Fotografie!

Hier de foto: