Sep 5 2011

Voor bijrijders…

Bent u een bijrijder?
Heeft u een camera bij de hand?
Duurt de rit nog lang?
Heeft u tijd genoeg om te experimenteren?
Weet de chauffeur de weg?
U hoeft dus niet continu op een wegenkaart (of tomtom of google maps) te kijken?

Dan is de kans vrij groot dat de verveling toeslaat. Maar wees niet getreurd, ik heb dé oplossing!  Volg deze stappen en de rit is voorbij voordat u het doorheeft…

1. Pak uw camera
2. Zet ‘m aan :-)
3. Kies een sluitertijd tussen de 1/8ste en 1/30ste van een seconde (afhankelijk van de snelheid van het voertuig, zie volgend punt)
4. Zorg ervoor dat uw onderwerp niet te dichtbij en niet te ver weg is (dichtbij = relatieve snelheid te groot, ver weg = relatieve snelheid te langzaam, zoomlens gebruiken dus, want dan bepaalt ú min of meer de snelheid. Echt!)
5. Zet de autofocus op continu. Als het goed is blijft de camera de focus aanpassen op het onderwerp wat u als eerste heeft bepaald toen u de ontspanknop half heeft ingedrukt. Dit verschilt misschien per camera, maar als u verstandig bent geweest en een Nikon heeft aangeschaft werkt het zo :-)
6. Trek de camera mee met uw onderwerp. Bv: U ziet een boom, u focust op de boom, u probeert de boom in hetzelfde scherpstelgebied te houden als de initiële focus en u trekt de camera mee, zodat de boom eigenlijk niet van positie verandert in de zoeker. Dat is meetrekken.
7. Daardoor houdt de camera de focus op het onderwerp (door de continue autofocus, omdat de afstand tussen de boom en de camera natuurlijk wel verandert. Zonder continue autofocus verschuift de afstand tot uw scherpstelpunt en dus de scherpte). En door de snelheid van het voertuig en het meetrekken van de camera (= ook snelheid), gecombineerd met de iets langere sluitertijd, krijgt de achtergrond ook snelheid en bewegingsonscherpte, terwijl het onderwerp scherp blijft! Tenminste, dat is mijn theorie.
8. Als je dat een paar honderd miljoen triljoen keer probeert zou u iets zoals dit moeten kunnen krijgen:

Alles is wazig, onscherp, gekrast door de snelheid van het voertuig. Maar mijn boomstam is scherp, als enige!

Is dat cool of niet? Ik vind van wel!!!!

De instellingen:
Nikon D3
A-mode
A: f/10
S: 1/15 sec
24-70 f/2.8 @ 48 mm
iso 100


Mar 31 2010

Licht

Soms loop je ergens langs en zie je iets speciaals, aparts, iets waar je over moet nadenken. Zo ook bij onderstaande foto. Hoe kan het dat licht zo kan vallen? Mijn verklaring: lage zon en gebouwen die her en der het licht blokkeren. Dan krijg je flardjes licht die in dit geval de boom iets mysterieus meegeven. Ik noemde het meteen de ‘heksenboom’. Weet eigenlijk niet waarom, maar dat kwam in me op. Suggesties voor een andere naam zijn welkom!

Nikon D200
A-stand
A: f/5.6
S: 1/250 sec
12-24 f/4@ 12 mm (=18 mm)
iso 200


Mar 31 2010

En mijn standpunt is…

Laag! Ik neem graag foto’s vanuit een laag standpunt (kikvorsperspectief). Je creëert hiermee diepte en dynamiek, zeker als je een object in de voorgrond plaatst. Zie deze foto:

Ik lag nog zeker niet op de grond hier (brrr!), dus niet echt het kikvorsperspectief, maar toch goed diep door de knieën. Je ziet hier ook dat ik vrij veel van de voorgrond heb meegenomen in de compositie. Met een wat interessantere lucht had ik dat misschien wel anders gedaan.
Het beeld op de voorgrond zorgt voor de diepte hier, leidt je de foto in. En dat is weer goed voor de compositie.

Vergelijk bovenstaande foto maar eens met deze:

Doordat er geen onderwerp in de voorgrond is mist de foto diepte, dynamiek. Het wordt een vlakke foto. Stuk minder interessant, niet? Dus ga eens lekker op de grond liggen met de camera zou ik zeggen!

En voor degenen die zich afvragen waar deze foto’s zijn gemaakt… In het wonderschone Stockholm!